ในปี 2567 ภาคอีสานมีสัดส่วนนักดื่มสูงที่สุดของประเทศไทย อยู่ที่ 43.4% ซึ่งหมายความว่าในทุก 100 คน จะมีผู้ดื่มมากถึง 43 คน สูงกว่าทุกภูมิภาคของประเทศ
การดื่มกลายเป็นส่วนหนึ่งของเศรษฐกิจท้องถิ่นที่สำคัญ มีการเชื่อมโยงกับห่วงโซ่เศรษฐกิจขนาดใหญ่ ตั้งแต่ผู้ผลิต โรงงานบรรจุภัณฑ์ บริษัทโลจิสติกส์ คลังสินค้า ร้านค้าปลีก ร้านสะดวกซื้อ ร้านอาหาร ผับ บาร์ โรงแรม ไปจนถึงธุรกิจอีเวนต์และการท่องเที่ยว อีกทั้ง ภาคอีสานถือเป็นพื้นที่ที่มีงานบุญ ประเพณี และเทศกาลตลอดทั้งปี ไม่ว่าจะเป็นบุญบั้งไฟ บุญข้าวประดับดิน บุญออกพรรษา งานแห่เทียนพรรษา คอนเสิร์ต และมหกรรมดนตรีต่างๆ ซึ่งล้วนสร้างเม็ดเงินหมุนเวียนมหาศาล และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ก็มักเป็นหนึ่งในสินค้าที่มีการใช้จ่ายสูงในกิจกรรมเหล่านี้ จึงไม่น่าแปลกใจที่ผู้ประกอบการรายใหญ่จะให้ความสำคัญกับตลาดอีสานอย่างต่อเนื่อง ทั้งการขยายศูนย์กระจายสินค้า คลังสินค้า และเครือข่ายโลจิสติกส์ เพื่อรองรับอุปสงค์ที่เติบโตอย่างต่อเนื่อง
และหากย้อนกลับไปในช่วง 7 ปีที่ผ่านมา จะพบว่าหลายจังหวัดของอีสานมีสัดส่วนนักดื่มเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะ ขอนแก่น ที่ขยับจาก 36.9% ในปี 2560 เป็น 39.9% ในปี 2564 และพุ่งขึ้นเป็น 64.1% ในปี 2567 กลายเป็นจังหวัดที่มีสัดส่วนนักดื่มสูงที่สุดทั้งในภาคอีสานและของประเทศไทย
ขณะที่ นครราชสีมาที่มีขนาดเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดในอีสาน กลับมีผู้ดื่มเพียง 31.1% ต่ำที่สุดในภูมิภาค
ขอนแก่นเป็นเมืองที่พัฒนาอย่างรวดเร็วแห่งหนึ่งของอีสาน ไม่ว่าจะด้านเศรษฐกิจ การศึกษา หรือการเป็นศูนย์กลางบริการ ขอนแก่นเป็นหนึ่งในเมืองฮับที่รวมทั้งมหาวิทยาลัยใหญ่ ประชากรวัยหนุ่มสาว และอุตสาหกรรมบริการที่เติบโตอย่างรวดเร็ว มีนักศึกษาและวัยทำงานจำนวนมาก รวมถึงแรงงานที่เดินทางเข้ามาจากจังหวัดใกล้เคียง ทำให้เกิดเศรษฐกิจกลางคืนที่เติบโตอย่างต่อเนื่อง ทั้งร้านอาหาร ร้านนั่งชิลล์ คาเฟ่ บาร์ ผับ และกิจกรรมบันเทิงต่างๆ จากงานวิจัยด้านสังคมศาสตร์ในหลายประเทศพบว่า เมืองที่มีระดับความเป็นเมืองสูง มักมีอัตราการดื่มสูงตามไปด้วย เนื่องจากการพบปะสังสรรค์ การสร้างเครือข่ายทางธุรกิจ และกิจกรรมพักผ่อนหลังเลิกงาน ซึ่งมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมการใช้ชีวิต อีกทั้งคนรุ่นใหม่ยังให้ความสำคัญกับ ออกไปบริโภคมากกว่าการบริโภคที่บ้านเพียงอย่างเดียว ส่งผลให้ร้านอาหารและสถานบันเทิงกลายเป็นพื้นที่สร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจมากกว่าการขายสินค้าเพียงชิ้นเดียว
ขณะที่ นครราชสีมา กลับมีสัดส่วนนักดื่มต่ำสุดในภาคอีสาน แม้จะเป็นจังหวัดที่มีเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดก็ตาม นั่นเป็นเพราะโครงสร้างเศรษฐกิจที่ต่างออกไป โคราชมีแรงงานในภาคอุตสาหกรรมและข้าราชการจำนวนมาก ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีพฤติกรรมระมัดระวังการดื่มมากกว่าเมื่อเทียบกับนักศึกษาและแรงงานบริการ อีกทั้งเมืองมีการแข่งขันทางเศรษฐกิจค่อนข้างสูง ทำให้ผู้คนใช้เวลาในการทำงานมากและให้ความสำคัญกับครอบครัวมากกว่าไลฟ์สไตล์การสังสรรค์นั่นเอง ทำให้สัดส่วนผู้ดื่มต่ำกว่าหลายจังหวัด
อ้างอิงจาก:
– BrandThink
– ศูนย์วิจัยปัญหาสุรา (ศวส.)
– สำนักงานสถิติแห่งชาติ
– สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ
– กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข
– Urbanisation and Social Drinking Behavior in Thailand
– Economic Structure and Lifestyle Consumption in Northeastern Thailand
ติดตาม ISAN Insight & Outlook ทุกช่องทางได้ที่
https://linktr.ee/isan.insight
#ISANInsightAndOutlook #อีสาน #อีสานอินไซต์ #Business #ธุรกิจ #ธุรกิจอีสาน #นักดื่ม #เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ #นักดื่มหนัก #ดื่มหนัก